I know nothing...

Kantelpoorten

Het kantelpoortenbedrijf Feryn zoekt werknemers. Maar de twintig Marokkanen die zich hebben aangeboden, werden allemaal naar huis gestuurd. "De klanten aanvaarden hen niet", zegt de zaakvoerder in De Standaard. Vlaanderen anno 2005. Is onze regio echt zo diep gevallen? Ik heb het enkele postjes geleden ook al eens aangehaald. Als je het Kanaal oversteekt of in de Verenigde Staten rondloopt, zelfs in Duitsland op stap gaat wérken er wel gekleurde mensen op bedrijven. Op elke straathoek zie je ze. Misschien niet altijd de leukste jobs, mais bon. Contact met de klant is er wel. Hier niet. Zelfs voor het installeren van een poort zijn ze blijkbaar te min. Elke Vlaming moet eens tellen met hoeveel 'gekleurden' hij commercieel contact -iets kopen in de winkel, etc- heeft. Bitter weinig. "Feryn zoekt dertigers met een C-rijbewijs die het verschil kennen tussen een steen- en een metaalboor", deelt de krant nog mee. En wat staat er enkele regels hoger: "Volgens Unizo is het belangrijk te investeren in taalopleidingen, omdat klanten denken dat de kwaliteit van het werk evenredig is met de kennis van het Nederlands". Euh, werken die poorten met een spraakbesturingssysteem?
Bram Souffreau

FC Barcelona: reclamevrije dagen zijn geteld

Voor voetbalshirts van Barcelona zijn de reclamevrije dagen geteld. Het roodblauwe shirt van de Catalanen draagt volgend seizoen voor het eerst in de bestaansgeschiedenis van de club de naam van een sponsor. De club is bijna rond met de Chinese overheid, die in Barça een perfect uithangbord ziet voor de Olympische Spelen die over ruim drie jaar in Beijing worden gehouden. Het gaat om een contract voor vijf jaar. Het is de bedoeling dat Barcelona tot 2008 reclame maakt voor de Olympische Spelen, daarna moet de Spaanse club de Aziatische Spelen van 2010 gaan promoten. Barça houdt naar verluidt minstens € 19 miljoen over aan deze deal. Afhankelijk van de sportieve prestaties zal China premies uitkeren aan Barcelona. Voorzitter Joan Laporta zal het nieuws binnen drie weken officieel bekendmaken. Vorig jaar liet de preses van de Catalaanse club al doorschemeren niet afwijzend te staan tegenover een shirtsponsor. "Als we een goed contract krijgen, zullen we erop ingaan. Maar we hebben die sponsor niet per sé nodig", zei Laporta in november 2004.
Marc Horckmans

Niet crash in Parijs, maar wel 9/11 betekende einde Concorde

Niet de crash van een Concorde van Air France bij Parijs, maar de aanslagen van 11 september in New York zijn de doodsteek geweest voor Concordes van British Airways (BA). Dat zei Colin Talbot, salesmanager van BA in Nederland vorige week tijdens een gesprek met journalisten in New York. 'Bij de aanslagen op het WTC is zestig procent van de vaste klanten omgekomen. Velen daarvan hadden hoge functies bij bedrijven die in het WTC zaten. Hun opvolgers waren van een generatie die prijsbewuster reisden. Die kozen meestal voor een regulier vliegtuig. De keuze voor normale vluchten had soms andere redenen dan kostenoverwegingen. Het comfort van de Concorde haalde het volgens veel passagiers niet bij dat van de reguliere eerste klas,' vertelt Talbot. (FEM Business)

B-H-V: blindstaren op het verleden of kiezen voor de toekomst

B-H-V: blindstaren op het verleden of kiezen voor de toekomst
Elke oplossing voor een probleem heeft voor- en nadelen. De minst slechte oplossingen worden soms gevonden door het bestaande denkkader te doorbreken.

Brussel is de hoofdstad van Europa. Door de snel stijgende economische kracht van China en India wordt de verdere eenmaking, kracht en politieke uitstraling van Europa steeds belangrijker.

Waarom niet van de oude provincie Brabant één stad en één kieskring maken? In die stad zijn er dan ongeveer evenveel Nederlandstaligen als Franstaligen.

Het aantal inwoners van dat nieuwe Brussel, 2,5 miljoen, zou nog steeds zeer klein zijn in vergelijking met steden als Parijs of Londen, die meer dan 10 miljoen inwoners tellen, en uiteraard ook in vergelijking met steden als Mexico, New York, Sao Paolo of Seoul, die meer dan 20 miljoen inwoners tellen.

Naar oppervlakte zou dat nieuwe Brussel nog steeds drie keer kleiner zijn dan Los Angeles, maar het zou misschien toch in de wereldwijde top-10 geraken.

De discussie rond de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde kan men ook anders bekijken. Willen wij van Brussel de hoofdstad van een sterk Europa maken, dat de Europese waarden van sociale harmonie en culturele kracht uitstraalt? Of wensen wij vastgeroest te blijven in een 40 jaar oude discussie van politieke specialisten die de bevolking niet goed kan volgen?

Roland Duchâtelet

Zangfeest

De Wetstraat gaat een beslissende week in. Neen, de vergrijzing wordt niet getackeld en de regering buigt zich ook niet over de gezondheid van onze economie. De verzamelde politieke kaste waagt zich aan Brussel-Halle-Vilvoorde. B-H-V, een dossier dat het politiek functioneren in ons land maandenlang zo goed als lamlegelegd heeft. Tijdens het Vlaams nationalistische Zangfeest gaf de -wat wereldvreemde- Bruno Valckeniers naast de boodschap België Barst nog de boodschap mee dat het bedrijfsleven een splitsing van ons land genegen is en dat de vakbonden beter ook die weg zouden volgen. Nou, om de week in te zetten plaats ik maar een quote van de uittredende voorzitter van het Verbond van Belgische Ondernemingen, Luc Vansteenkiste, in de schijnwerpers.

"Het gaat niet om een acceptabel probleem om een regering over te doen vallen. We zouden minstens een jaar tijd verliezen en dat kunnen we ons niet permitteren. We zitten middenin twee cruciale transitieperiodes. We moeten het kleine België positioneren tegenover het grote Europa, en we moeten de West-Europese economie bewapenen tegenover de lage loonkosten van Centraal-Europa. We moeten deze overgang managen, dat is de uitdaging. En dat vergt een continu dynamisch beleid, want de omliggende landen zitten inmiddels ook niet stil."

Uit het afscheidsinterview van Vansteenkiste in De Tijd.

Bram Souffreau

Bespaar eens anderhalve eurocent op je energiefaktuur

Werknemers van de Ierse luchtvaartmaatschappij Ryanair moeten hun mobiele telefoons voortaan thuis opladen. Ryanair beschouwt het opladen onder werktijd als stroomdiefstal en heeft het verboden. Met de maatregel bespaart de prijsvechter jaarlijks € 41,90  aan elektriciteit, of anderhalve eurocent per werknemer. Niet slecht voor een bedrijf dat afgelopen jaar € 226 miljoen winst boekte. Het verbod op het opladen van telefoons is onderdeel van een reeks kostenbesparingen. Zo worden de 2600 employees van de luchtvaartmaatschappij geacht hun eigen uniformen, maaltijden en cursussen te betalen. Ook het gebruik van internet wordt op het hoofdkantoor sterk ontmoedigd. Het animo onder de Ieren om voor de zuinige luchtvaartmaatschappij te komen werken is tot het nulpunt gedaald. Daarom betrekt Ryanair nu tijdelijke werknemers uit Polen en de Baltische staten. (ANP)

Strijken is gouden business in Vlaanderen

De voorheen vrijwel onbekende strijkbedrijven maken plots een explosieve groei door in Vlaanderen. Dat melden verschillende media. De bedrijven krijgen dagelijks tientallen nieuwe klanten en kunnen de vraag niet meer aan. De Strijkcentrale, met vestigingen in heel Vlaanderen, zag haar klantenbestand in een jaar tijd ruim vertienvoudigen ondanks de lange wachttijden. De ondernemers halen thuis de wasmanden op. Ze brengen de was later keurig gladgestreken terug. Oorzaak van de opmerkelijke trend is een nieuwe subsidie van de regering, die het zwartwerken tegengaan. Voor € 4,69 krijg je dan zes overhemden gladgestreken thuisbezorgd.

.eu-domein gaat begin volgend jaar van start

Naast landendomeinen zoals .be en .nl, bestaan er top-level domeinen die niet gebonden zijn aan een land. Domeinen als .com, .net en .org bestaan al geruime tijd. De recentst toegevoegde domeinen zoals .biz en .name zijn (voorlopig) geflopt, op .info na. Al jaren is er sprake van de start van een Europees domein, .eu. Gisteren maakte de Europese Unie een concreet tijdschema bekend.

 
Begin volgend jaar start een sunrise-periode. Eerst zullen overheden, publieke instellingen en houders van een geregistreerd handelsmerk gedurende twee maanden bij voorrang hun domeinnaam mogen registreren. Vervolgens zullen organisaties die volgens nationale wetten van EU-lidstaten een recht kunnen doen gelden op een bepaalde naam, een domeinnaam mogen registreren. Het gaat hier om vennootschapsnamen, handelsnamen en titels van beschermde literaire en artistieke werken. Vanaf mei 2006 zouden dan gewone registraties kunnen   plaatsvinden, volgens het principe "wie eerst komt, eerst maalt". Enkel inwoners van de EU en organisaties die binnen de EU hun hoofdzetel hebben,  zullen een .eu domein kunnen registreren.
 
Meer details zijn te vinden op hogervermelde link, en op de website van EURid, het Belgisch-Zweeds-Italiaans consortium waaraan de EU de praktische uitvoering heeft uitbesteed.
 
ICANN, de International Corporation for Assigned Names and Numbers die bepaalde aspecten van het internet beheert, beschouwt .eu als een landdomein (ccTLD)   en niet als een internationaal domein.
 
Wat u verder nog moet onthouden: ga niet in op aanbiedingen van bedrijven die beweren dat ze via een "pre-registratie" uw kansen op een .eu-domeinnaam kunnen verhogen.

Luc Van Braekel

Beter één robot in je bed, dan 10 in Japan

De Belgische robot Altacro met pneumatische spieren om opnieuw te leren lopen, is geselecteerd voor de Prijs 2005 van de Altran Stichting voor Innovatie.
Aan de prijs hangt een beloning van € 1 miljoen vast.

Vooral Japanners zijn gek op robots, regelmatig komen bedrijven als Honda en Toyota met nieuwe modellen die ons moeten gaan helpen in ons dagelijks leven.

Maar ook een sexrobot beheerste afgelopen dagen het wereldnieuws.

Status is diepgewortelde behoefte

Status is een diepmenselijke behoefte. Dat wordt benadrukt door de Nederlandse economist Luuk van Kempen, die stelt dat zelfs mensen onder de armoedegrens bereid zijn om statusverhogende goederen aan te kopen.

Voor zijn proefschrift onderzocht de Tilburgse economist Luuk van Kempen de ogenschijnlijk irrationele consumptiekeuzes is ontwikkelingslanden. Hij toont daarbij aan dat status een diepgewortelde menselijke behoefte is die basisbehoeften kan verdringen.

Het gaat in dat geval volgens van Kempen uiteraard niet om de materiële waarde van het product, maar wel om de emotionele waarde. "Zo dragen werklozen op het platteland van Mali bijvoorbeeld digitale horloges," benadrukt hij. "In Chili raken automobilisten oververhit omdat rijden met gesloten ramen laat veronderstellen dat ze een airco hebben."

In Cochabamba, de derde grootste stad van Bolivia, is een chronisch gebrek aan zuiver drinkwater en sanitaire voorzieningen. Bewoners in de krottenwijken blijken er volgens van Kempen echter bereid te zijn om gemiddeld ruim twintig procent meer te betalen voor een parfum met een luxueus logo dan voor een parfum zonder het logo, ook als ze weten dat het exact dezelfde parfums zijn.

"De betalingsbereidheid blijkt vooral hoog onder mensen met een relatief laag opleidingsniveau en onder vaste kijkers van soaps, waarin acteurs veelvuldig westerse merkartikelen aanprijzen," stelt van Kempen. "Maar die statusconsumptie is een legitieme behoefte. Het leidt immers ook tot zelfwaardering en geluk."

De luxe uitgaven wegen uiteraard bijzonder zwaar op de budgetten van de arme bevolkingsklassen. Dat kan dan ook bijdragen aan geldgebrek voor het vervullen van basisbehoeften. "Daarom zouden regeringen de kosten voor statusconsumptie moeten proberen te verlagen," meent van Kempen.

De Tilburgse economist stelt dan ook voor dat regeringen geen prioriteit zouden maken van het opsporen van namaakartikelen, maar bedrijven zouden moeten stimuleren om statusartikelen goedkoop op de markt te brengen. "Voor de bedrijven is het bovendien een signaal dat ze met luxeartikelen ook in ontwikkelingslanden geld te verdienen valt," stelt hij nog.

Marc Horckmans